Ramses:Shelley'nin "Ozymandias" eserine ilham kaynağı

Batı Şeria'nın güneşte kavrulmuş kumlarının sonsuz Nil ile buluştuğu Teb nekropolünün uçsuz bucaksız, sessiz alanında, tarih ve şiirin unutulmaz bir güçle birleştiği bir yer yatıyor.Burası Ramesseum, Yunan tarihçi Diodorus Siculus'un adını vereceği Firavun II. Ramses'in görkemli mezar tapınağı.Ozymandias. Percy Bysshe Shelley'nin en ünlü sonesinin tohumu işte burada, yıkılmış sütunlar ve parçalanmış bir rüyanın devasa parçaları arasında ekildi.

Bu kapsamlı araştırma, şiirin arkasındaki hikayeyi derinlemesine inceliyor. Ramesseum'un kutsal salonlarında yürüyeceğiz, sonsuzluğa meydan okumaya cesaret eden kralın hayatını ortaya çıkaracağız, düşmüş heykelinin Mısır çölünden British Museum'a olan yolculuğunun izini süreceğiz ve ilham verdiği edebi şaheseri inceleyeceğiz. Fotoğrafçı, tarihçi ve romantik için bu, geçiciliğin kalbine yapılan bir yolculuktur.

Bölüm 1: Yaşayan Tanrı - Ramses II ve Mirası

Ramesseum'u anlamak için önce onu inşa eden adamı anlamak gerekir. Şaşırtıcı bir şekilde 66 yıl (MÖ 1279-1213) hüküm süren II. Ramses yalnızca bir kral değildi; o yaşayan bir tanrıydı, usta bir propagandacıydı ve belki de eski Mısır tarihinin en üretken inşaatçısıydı. Onun saltanatı, benzeri görülmemiş bir zenginlik, askeri fetih ve sanatsal gelişme dönemi olan Yeni Krallık'ın gücünün zirvesine işaret ediyordu.

Gelecek nesiller tarafından Büyük Ramses olarak bilinen o, 100'den fazla çocuk sahibi oldu ve mirasçılarının çoğundan daha uzun yaşadı. Onun tutkusu, güneydeki kayalara oyulmuş Abu Simbel tapınaklarından, kuzeydeki Heliopolis ve Memphis tapınaklarına yaptığı eklemelere kadar, Mısır'ın uzunluğu ve genişliği boyunca taşlara kazınmıştı. Kendini yüceltme konusunda ustaydı; çoğu zaman kendi adını daha önceki firavunlarınkilerin üzerine koyuyor, onların eserlerinin kendisine ait olduğunu iddia ediyordu.

Ramesseum onunduMilyonlarca Yıllık Ev- kültüne sonsuza kadar tapınılmasını sağlamak için tasarlanmış bir mezar tapınağı. Bu o kadar muazzam bir gücün ifadesiydi ki, planı daha sonra halefleri tarafından, özellikle de Medinet Habu'da III. Ramses tarafından inşa edilen tapınaklar için şablon görevi görecekti. Her anlamda kendisini ölümlüler arasında tanrı olarak gören bir adamın egosunun bir anıtıydı.

Bölüm 2: Ramesseum - "Milyonlarca Yıllık Ev"

Bugün Ramesseum'a yaklaşırken insan melankolik bir ihtişam duygusuyla çarpılıyor. Yıkık haliyle bile ölçeği şaşırtıcıdır. Kompleks başlangıçta masif kerpiç duvarlarla çevrili 65.000 metrekareden fazla bir alanı kaplıyordu. Doğu Şeria'dan geçen gezginlerin göreceği ilk şey buydu; ziyaretçileri korkutmak ve firavunun gücünü ölüler şehrinin üzerine yansıtmak için kasıtlı bir yerleştirme.

Tapınak klasik Yeni Krallık planını takip ediyordu: büyük bir pilon girişi iki açık avluya, ardından hipostil salonuna ve son olarak da iç kutsal alanlara açılıyordu. Ama onu diğerlerinden ayıran boyutuydu. İlk pilon 60 metreden fazla genişliğe sahipti ve ikinci avlu Ramses'in devasa Osiride heykelleriyle kaplıydı; kralın tanrı Osiris olarak tasvirleri, kolları çaprazlanmış, asasını ve savurmasını tutuyordu.

Düşmüş Colossus

İkinci kortta gözleriniz ister istemez yere çekiliyor. Enkazın ortasında, Ramses II'nin devasa granit heykelinin üst kısmı parçalanmış halde yatıyor. Bu efsaneye ilham veren dev heykelin ta kendisi. Başlangıçta ayakta dururdu17 ila 19 metre boyunda (60 feet'in üzerinde)1.000 tonun üzerinde ağırlığıyla antik dünyanın en büyük bağımsız heykellerinden biri haline geliyor. Tek bir granit bloğundan oyulmuş bu resim, Yukarı ve Aşağı Mısır'ın çifte tacını takan, tahtında oturan kralı tasvir ediyordu.

Zaman Çizelgesi: Firavun'dan Şiire

Bölüm 3: Shelley'nin "Ozymandias"ı - Taş ve Kumdan Bir Sone

1817'de bir kış akşamı, Percy Bysshe Shelley ve arkadaşı Horace Smith bir araya gelerek muhtemelen Belzoni'nin maceraları ve Londra'ya gelen kadim harikalar hakkındaki haberleri tartışıyorlardı. Kendilerine bir görev belirlediler: Diodorus Siculus'un Mısır firavunu hakkındaki pasajına dayanan bir sone yazmak. Smith'in hantal başlığıyla gösterdiği çaba"Mısır Çöllerinde Tek Başına Duran Muazzam Bir Granit Ayağı Üzerinde Bulundu", büyük ölçüde unutuldu. Ancak Shelley ölümsüz hale geldi.

Antik bir diyardan gelen bir gezginle tanıştım,
Kim dedi ki: "İki geniş ve gövdesiz taş bacak
Çölde durun. . . . Onların yakınında, kumun üzerinde,
Yarısı çökmüş parçalanmış bir yüz yatıyor, kaşlarını çatmış,
Ve kırışmış dudak ve soğuk emrin alaycılığı,
Heykeltıraşına bu tutkuların iyi okunduğunu söyle
Hala hayatta kalanlar, bu cansız şeylerin üzerine damgalanmış,
Onlarla alay eden el ve onları besleyen yürek;
Ve kaidenin üzerinde şu sözler beliriyor:
Benim adım Ozymandias, Kralların Kralı;
Eserlerime bak, Ey Kudretli ve umutsuzluğa kapıl!
dışında hiçbir şey kalmıyor. Çürümeyi yuvarla
O devasa Enkazın, sınırsız ve çıplak
Yalnız ve düz kumlar çok uzaklara uzanıyor."

Shelley'nin dehası katmanlı anlatımında yatıyor. Şiir hikaye içinde hikaye: "Bir gezginle tanıştım..." Bu uzaklaşma bir mit ve söylenti duygusu yaratıyor. "Gezgin" sahneyi anlatıyor: parçalanmış bacaklar, yarı gömülü yüz. Yüzün kendisi bize kralın karakterini - "kaşlarını çatması" ve "soğuk emirlerle alay etmesi" - ama aynı zamanda "bu tutkuları iyi okuyan" ve eserleri kralın imparatorluğundan daha uzun süre dayanan heykeltıraş, sanatçıyı da anlatır.

Hayatta Kalmanın İronisi

Şiirin kendisi ironi üzerine bir çalışmadır. Ozymandias, izleyiciye "eserlerime bak" ve umutsuzluğa kapılma emrini verdi ama görülecek hiçbir eser kalmadı; yalnızca çöl. Yine deşiirhayatta kalır. "Devasa enkaz" bir sembol haline geldi ve Shelley'nin sonesi, tanımladığı imparatorluktan daha dayanıklı olduğunu kanıtladı. Eleştirmen Leslie Brisman'ın belirttiği gibi, "zamansızlık yalnızca şairin sözleriyle başarılabilir, hükümdarın hükmetme iradesiyle değil".

Bölüm 4: Enkazı Fotoğraflamak - Modern Çağda Ramesseum

Modern ziyaretçi ve fotoğrafçı için Ramesseum, Karnak'ın kalabalık ihtişamından veya Krallar Vadisi'nden farklı bir deneyim sunuyor. Sessiz bir tefekkür yeridir. Kalabalığın nispeten az olması, kalıntılarla yakın bir bağlantı kurulmasına olanak tanıyor. Devrilen dev heykelin önünde durabilir ve Shelley'nin sözlerinin ağırlığını hissedebilirsiniz.

Bir Fotoğrafçının Cenneti

Luksor'daki ışık efsanedir. Ramesseum'un ruhunu yakalamak için bazı ipuçları:

• Altın Saat:Sabahın erken saatlerinde ve öğleden sonra güneşi, kumtaşının dokusunu ve düşmüş heykelin hatlarını vurgulayan uzun gölgeler oluşturuyor. "Parçalanmış yüz" dramatik, neredeyse canlı bir kaliteye bürünüyor.
• Düşmüş Colossus:Gökyüzüne karşı ölçeğini vurgulamak için düşük açıdan çekim yapın. Orantı hissi sağlamak için çerçeveye bir insan figürü ekleyin. Yüzün ayrıntılarını yakalayın; o "soğuk emir alayının" kalıntıları.
• Osirid Sütunları:İkinci avluda Ramses'i Osiris olarak tasvir eden sütunlar dikkat çekici bir şekilde korunmuştur. Bir siluet oluşturmak için onları sabah güneşiyle arkadan aydınlatın.
• Hipostil Salonu:Çatının büyük bir kısmı gitmiş olsa da, kalan sütunlar, Kadeş Savaşı'nı anlatan karmaşık kabartmalarla mükemmel detay çekimleri sağlıyor.
• Geniş Açılı Issızlık:Geri çekilin ve sitenin geniş alanını yakalayın. Şiirin son satırlarını tekrarlayarak harabelere yayılan "sınırsız ve çıplak" kumları gösterin.

Bölüm 5: Yağma Politikası - Shelley ve Empire

Shelley'nin şiiri zaman üzerine bir meditasyon olsa da aynı zamanda emperyal bağlamın da bir ürünüdür. "Antik diyarlardan gelen gezgin" kolaylıkla Belzoni ya da Mısır'ın mirasını parçalayıp ülkelerine gönderen Avrupalı ​​maceracılardan herhangi biri olabilir. Şiir, Fransa ile Britanya arasında eski uygarlıkların ganimetlerini ele geçirmek için yapılan bir rekabet olan "Antik Eserler Mücadelesi"nin zirvesinde yazılmıştı.

Shawn Lowe'un analizinde öne sürdüğü gibi şiir Avrupa merkezli bir bakış açısını yansıtıyor. Mısır "antik bir ülke"; eski, değerli ama sonuçta Batı için bir ganimet kaynağı. Heykelin Thebes'ten Londra'ya olan yolculuğu bu güç dinamiğinin fiziksel bir tezahürüdür. Bugün, "Genç Memnon", devam eden geri dönüş tartışmalarının konusu olan British Museum'da bulunuyor. Herkesin görmesi gereken bir dünya hazinesi mi, yoksa Ramesseum'daki evine dönmesi gereken yağmalanmış bir eser mi?

Bölüm 6: Ramesseum'a Yolculuğunuz

Ramesseum'u ziyaret etmenin, seyahat programındaki bir duraktan daha fazlası olması gerektiğine inanıyoruz. Bu bir hac yolculuğu olmalı. Turlarımızın Ozymandias'ın hikayesini nasıl hayata geçirdiğini burada bulabilirsiniz - tamamına göz atıntur koleksiyonu.

Bölüm 7: Kalıcı Miras - Kültürde Ozymandias

Shelley'nin sonesi Ramesseum'un çok ötesinde kendi başına bir hayat kazandı. Bu, tüm kibirli çabaların çöküşünü ifade eden kültürel bir kısaltma haline geldi. Çizgi romanın kötü adamındanOzymandiasAlan Moore'unBekçilereleştirmenlerce beğenilenlereKötü kırmaAynı isimli bölümde (Walter White'ın uyuşturucu imparatorluğunun çöktüğü yer), şiirin yankısı devam ediyor.

Bağdat'ta Saddam Hüseyin, Kiev'de Lenin gibi diktatörlerin heykelleri devrildiğinde, ister istemez "Ozymandias" sözü akla geliyor. Şiir, düşmüş tiranların evrensel bir kitabesi haline geldi. İşlerimiz ne kadar geniş olursa olsun, zamanın ve çölün eninde sonunda onları ele geçireceğini bize hatırlatır. Ramesseum bu gerçeğin orijinal kanıtı olarak duruyor.

Sıkça Sorulan Sorular

Mısır Fotoğraf Turları Blogu ile İlgili Okumalar

Rehberimizden daha fazla rehberle eski Mısır'ın gizemlerini keşfetmeye devam edinMısır seyahat blogu: